Avontuurlijk Rusland

Douwe van der Meulen, stagair, Masterstudent International Politics aan de Universiteit Leiden

-

Door de geschiedenis heen heeft Rusland vele identiteiten en vormen gekend. In de ogen van ‘het Westen’ is het land regelmatig gewisseld tussen bondgenoot en vijand. De meest recente periode als ‘vijand’ is geintensiveerd ongeveer gelijktijdig met het begin van mijn bachelor Internationale Betrekkingen en Organisaties (2013). Door het op gespannen voet raken van de internationale relaties, maar niet in mindere mate ook door de rijke al dan niet zware geschiedenis van het land ben ik sinds het begin van mijn studie al geinteresseerd in Rusland. Inmiddels ben ik bezig met mijn master International Politics aan Leiden Universiteit en zijn de spanningen er bepaald niet minder op geworden. Tijdens het schrijven van een van mijn papers over internationale relaties en Rusland dacht ik bij mijzelf “hoeveel kan je nu daadwerkelijk van een land weten zonder de taal te spreken of er überhaupt ooit te zijn geweest?”. Zodoende ben ik een tijd geleden begonnen met het leren van de Russische taal. Om dit proces wat te versnellen ben ik na mijn eerste (toeristische) bezoek aan Rusland afgelopen januari op zoek gegaan naar stagemogelijkheden in Sint-Petersburg. Al snel stuitte ik op het Nederlands Instituut in Sint-Petersburg (NIP) en ongeveer een half jaar later landde ik weer op Pulkovo Airport, ditmaal om 3 maanden stage te gaan lopen bij deze organistatie.

Eenmaal gevestigd bij mijn (door het NIP aangeraden) Russische gastgezin ben ik uitgebreid Sint-Petersburg gaan verkennen. Al gauw ontdekte ik dat met een actieve instelling de mogelijkheden haast oneindig zijn in dit land. Zo ben ik in de drie maanden dat ik hier was, buiten mijn werkuren om, naar Moskou, Veliki Novgorod, Repino en Pavlovsk geweest en heb ik samen met drie anderen een auto gehuurd om via Kronstadt, Vyborg en Staraja Ladoga in drie dagen om het Ladogameer heen te rijden. Een stad en een land waar zo veel mogelijk is kan ook verlammend werken. Gelukkig is er dan het NIP. Vanaf het begin voelde ik mij meteen thuis op het instituut. Er heerst een hartelijke en persoonlijke sfeer en de medewerkers zijn erg begaan met je gemoedstoestand en persoonlijke voortgang gedurende je verblijf in Rusland. Naast een aantal basistaken die elke stagiair heeft kan je zoveel verantwoordelijkheid krijgen  als je zelf aan denkt te kunnen. Een stage bij het NIP is een goede en veilige werkervaring in een land waar men wellicht anders zou verwachten. Ook heeft het NIP mij gekoppeld aan een uitstekende lerares voor betaalbare privelessen Russisch. Wat ik persoonlijk als belangrijkste functie van het NIP beschouw is de verbindende werking die het instituut heeft. In de tijd dat ik hier verbleef heb ik enorm veel Russen, Nederlanders en mensen uit andere landen langs zien komen. Juist nu de internationale relaties op politiek niveau gespannen zijn is het belangrijk dat er organisaties zijn als het NIP die op persoonlijk/menselijk niveau de goede relaties onderhouden.

Los van het NIP waren Rusland in het algemeen en Sint-Petersburg in het bijzonder fantastich. Wat er precies zo leuk is aan deze plek is moeilijk te omschrijven. Het is niet een concreet iets maar meer het geheel van sfeer, ervaringen en mogelijkheden. En natuurlijk de mensen. De aanvankelijk boos kijkende mensen, die zodra je met ze in gesprek raakt al snel beginnen met glimlachen en zich van een andere meer persoonlijke kant laten zien. Hetgeen wat mij denk ik het meeste aantrekt hier is het gebrek aan een sleur. Elke dag dat je hier rondloopt gebeurt er wel iets geks. Dit zijn niet perse hele extreme gebeurtenissen, maar gewoon iets opmerkelijks. Iets dat op zijn minst een wenkbrauw doet optrekken of een glimlach teweeg brengt. Die verassingen en afwisselendheid zijn voor mij de charme van het land en zullen mij (hopelijk) nog vaak terugbrengen naar dat vreemde koude land in het noorden.

Gepubliceerd door  Nederlands Instituut in Sint-Petersburg

29 oktober 2018